Beestenboel

Vandaag hebben we de Paramaribo Zoo bezocht. Deze is zo kleinschalig zoals ze 40 jaar terug bij ons nog waren. Het voordeel ervan is dat je alle tijd kunt nemen om de dieren rustig te bekijken. Er zijn hier exemplaren die we nog nooit gezien hadden.  Op het einde van ons bezoek hadden we nog een aangenaam onderhoud met de Nederlandse beheerder die van deze plaats opnieuw een trekpleister voor toeristen en de plaatselijke bevolking wil maken.  In samenwerking met Nederlandse dierentuinen, begint deze nieuwe opbouw langzaam zijn vruchten af te werpen.  Er wordt werk gemaakt van nieuwe, veiligere kooien en ook voor de veiligheid van de bezoekers wordt er stilaan beter gezorgd, want nu kom je voorbij kooien waar je enkel je hand hoeft uit te steken en je kan zo de dieren aanraken, dit zou in Europa zeker niet kunnen… en maar best ook.   Enkele jaren terug was het zo erg gesteld met de dierentuin dat bijna alle eetbare dieren gestolen werden.
’s Avonds hadden we een samenkomst met een groep Belgen die hier op bezoek waren. Het hoofddoel van hun reis was het bezoeken van Donderkamp, dit is een indianendorp dat ondersteuning krijgt van die Belgische vereniging.
Tot heel laat hebben we, op het terras, nog zitten napraten over de wonderlijke natuur die Suriname rijk is.

De internetverbinding is hier momenteel zo traag dat de foto’s voor een volgende keer zullen zijn.