Weer een vroege ochtend want gisteren en vandaag deden we een tocht op de Mekong Delta.
Beelden zeggen zoveel meer dan woorden dus weinig commentaar deze keer.

Leven aan, op en in de Mekong Delta 01

Leven aan, op en in de Mekong Delta 02

Leven aan, op en in de Mekong Delta 03

Leven aan, op en in de Mekong Delta 04

Leven aan, op en in de Mekong Delta 05

Leven aan, op en in de Mekong Delta 06 (vervoer van varkens)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 07

Leven aan, op en in de Mekong Delta 08 (als het in de boot kan, wordt het vervoerd)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 09

Leven aan, op en in de Mekong Delta 10

Leven aan, op en in de Mekong Delta 11 (Alles wordt in de rivier gedaan)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 12

Leven aan, op en in de Mekong Delta 13 (de koopwaar wordt uitgestald aan de mast)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 14 (Een ruim vol lekkere ananas)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 15 (Plaatselijke versmarkt aan land)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 16

Leven aan, op en in de Mekong Delta 17

Leven aan, op en in de Mekong Delta 18

Leven aan, op en in de Mekong Delta 19 (Mysterieus personage)

Leven aan, op en in de Mekong Delta 20 (de clan)

]]> http://yvesandluce.wordpress.com/2009/08/27/trip-on-the-mekong-delta/feed/ 2 Yves Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta Leven aan, op en in de Mekong Delta http://yvesandluce.wordpress.com/2009/08/25/amazing-fascinating-vietnam/ http://yvesandluce.wordpress.com/2009/08/25/amazing-fascinating-vietnam/#comments Tue, 25 Aug 2009 11:53:06 +0000 Luce http://yvesandluce.wordpress.com/?p=304 ]]>

Na een rustige vlucht van een kleine twee uurtjes, zijn we maandagochtend in Ho Chi Min City aangekomen.  En wow, dit is een stad die je zelf moet ervaren: de warmte (het is hier zeker 35° met een luchtvochtigheid van ongeveer 90%), de mensen (6 à 8 miljoen), het verkeer : de meeste mensen verplaatsen zich op een scooter, kan je je voorstellen: ongeveer 3 à 4 miljoen brommertjes die hier door de stad razen… wil je een straat oversteken dan moet je er gewoon voor gaan, eventjes links en rechts kijken en dan oversteken, niet te veel aarzelen, gaan… en de auto’s en de scooters zorgen er wel voor dat ze net rakelings langs je heen laveren.  Je kunt je niet voorstellen wat er allemaal vervoerd wordt met deze scooters.  Ganse families : vader, moeder en een paar kinderen is geen rariteit, bij ons zitten de kindjes allemaal goed vastgeriemd in een maxi cosy of op de achterbank in een aangepast zitje, wel hier is dat wel even anders…

iedereen op de scooter

Deze morgen werden we dan afgehaald door onze eigen persoonlijke gids.  Met een mini-van werden we naar de Cu Chi Tunnels gebracht.  Na de uitleg van de gids, kregen we de mogelijkheid een stukje weg in de tunnels zelf af te leggen, op je hurken een weg van enkele meters in een ondergrondse tunnel, net breed genoeg om het niet benauwd te krijgen… en wij hadden dan nog het geluk dat we bijgelicht werden met een zaklamp en we waren in de ruimste tunnel (de kleinste is nauwelijks 45 cm breed, dus belange niet groot genoeg voor de wat dikkere westerse toeristen … Enkele meters later kwamen we weer uit de tunnel, nat bezweet, want het is in die tunnels zeker enkele graden warmer dan buiten, zo kregen we toch een heel klein beetje een idee van hoe het moet geweest zijn voor de Vietnamezen die hier ten tijde van de oorlog verbleven.

Yves in de tunnel

Luce kruipt uit de tunnel

Dit was echt wel de moeite waard…

Na de tunnels zijn we een fabriek of beter gezegd een werkplaats gaan bezoeken waar mooie kunstwerkjes worden gemaakt.  De kunstenaars zijn allemaal mindervalide, maar de dingen die ze maken, jonge jonge toch, wat was het moelijk te kiezen waarvoor we plaats konden maken in de valiezen.

het begin van een kunstwerkje

dit was het resultaat, mooi

Hierna was het weer richting stad want ondertussen was het weeral tijd voor de lunch.  Onderweg is het beginnen regenen, amaai, de regen valt hier wel met bakken uit de lucht, er is geen ontkomen aan, in een mum van tijd ben je kletsnat.  Dat belet de vele scooters niet om hun weg te blijven voortzetten, al dan niet met één- of tweepersoons regencapes aan.
Nadat we onszelf van het nodige anti-regen materiaal hadden voorzien zijn we dan nog snel iets gaan eten.  Daarvoor trokken we naar een shoppingmall waar de nodige eetstandjes voorhanden zijn.  Maar, groot was onze verbazing dat er eerst een lieve jongedame die moest controleren of we wel gezond genoeg waren…

Alles oké ? gelukkig wel

gelukkig geen koorts ...

Tot zover vandaag, morgen staat er een bezoek aan de Delta van de Mekong op het programma en gaan we naar een markt op het water.
Hierover brengen we later verslag uit.

Zaterdag 22/08
Omstreeks 5 uur barstte er boven ons hotel een heus onweer los, waardoor we heel vroeg wakker waren.
De regen valt hier niet met bakken, maar met kuipen uit de lucht.
Het zag er naar uit dat ons verblijf in paradijs in mineur zou eindigen.

Na een stevig ontbijt begonnen we dan maar met het inpakken van de koffers om tegen de middag te kunnen vertrekken naar de luchthaven.
Gisterenavond hadden we afgesproken om voor ons vertrek nog eens van de grond te kunnen gaan met ‘parasailing’ doch door de hevige regen viel dit letterlijk en figuurlijk in het water.

Om 10 uur echter bleef van de sombere lucht en de dikke druppels niks meer over. De zon toonde weer haar beste kant en iedereen fleurde weer op.

Het inpakken werd uitgesteld en snel gingen we naar het strand om alsnog van dit evenement te kunnen genieten.

In het harnas om te parasailing

Ik werd in het harnas gestoken en na de veiligheidinstructies nog eens door te lopen werd de trekboot gestart en hop, daar ging ik de lucht in.
Ik had goed opgelet bij het uitleggen van de landingsprocedure zodat ik netjes weer op het strand zou kunnen landen. Dit werd tot groot jolijt van de toeschouwers in de war gebracht doordat de motor van de trekboot stilviel en ik als een blok naar beneden kwam en in volle zee plofte.
Luce was niet te overhalen geweest om er een ‘dubbel’ van te maken en achteraf bleek dit nog gelukkig te zijn geweest ook, want ze had zeker heel Penang bij elkaar gekweeld als ze in het water zou terechtkomen zijn.
Nu moest ik vlug droge kleren aan te trekken want de vlucht naar Kuala Lumpur mocht niet zonder ons vertrekken.

Deze avond hebben we nog eens rondgezworven in ‘Petalingstreet’ en na een heerlijk diner vroeg in bed. De voorbije dagen waren druk geweest en af en toe moet men even uitrusten, het is tenslotte vakantie hé.

Na een lange nacht feesten werden wij ’s morgens gewekt door de felle zonnestralen en de vogeltjes.
Samen met de andere mannen hadden we afgesproken om een paar recreatieve sporten te gaan uitproberen. Het jetskiën stond alvast als eerste op ons programma. Man wat is dat plezant, aan zo’n zestig km/uur over het water gaan is een heel aparte sensatie.

Jetskiën

De zee was net ‘wild’ genoeg om ten volle te genieten van de sprongen op de golven. Natuurlijk werd een mini-race gehouden waarbij wij allen de eer aan de bruidegom gegeven hebben om als eerste aan te komen.

De voormiddag spendeerden we aan het uitrusten aan het zwembad, een kleine lunch en in de namiddag bezochten we een plaatselijke markt in het nabije dorp Gurney, waar diverse lokale produkten kleurrijk uitgestald liggen.

Diverse produkten op de lokale markt

Diverse produkten op de lokale markt

Diverse produkten op de lokale markt

De tijd gaat snel als je je amuseert, en hier is dat niet anders.
Wat hier wel vreemd overkomt is het ‘vallen van de nacht’. In nog geen half uur is het hier pikdonker. Daarom wordt alles mooi verlicht wat een nachtelijke wandeling heel idyllisch maakt.

Morgen nemen we het vliegtuig terug naar Kuala Lumpur, om dan maandagmorgen vroeg te kunnen vertrekken naar Vietnam.

Donderdag 20/08

Na een verkwikkende nachtrust en een lekker uitgebreid ontbijt, konden we beginnen aftellen tot de huwelijksviering.
De hele dag bestond uit niks anders dan niks doen, aan het zwembad zitten, een beetje in de zon, niet te lang want de zon scheen ‘onbarmhartig’ fel en we wilden zeker niet met een roodverbrande neus aan de feestdis verschijnen.

Sarah en Alix zijn heel fervente Ferrari-fans en dit is duidelijk te zien in de outfit die klaarlag voor alle gasten.  Voor zowel de mannen als de vrouwen was er een sarong voorzien, en als je goed kijkt dan zie je dat het paard dat symbool staat voor Ferrari op de sarong gebatikt werd.

't is eens iets anders dan een feestjurkje

Maar zoals het past op een huwelijksfeest, het trouwkoppel staat natuurlijk het meest in de belangstelling.

The happy couple

Na de huwelijksbeloften werden de flessen champagne ontkurkt,de ‘weddingcake’ werd aangesneden en eindelijk konden we toasten op het nieuwe paar.

Toast op het nieuwe paar

cutting of the weddingcake

Na het huwelijksdiner hebben we nog een paar uurtjes verder gefeest.

Let's party

Woensdag 19/08

Om 9u45 is het verzamelen aan de tourbus die ons naar het paradijselijk eiland Penang brengt, deze keer een rit van zes uur in noordelijke richting.
Vandaag staat enkel een korte halte voor de lunch gepland.

Na het inchecken in het Shangri-La Rasa Sayang Resort & Spa is het genieten van het uitzicht, en het gezelschap.

De champagnetoast op het koppel en de daarop volgende cocktails waren zoals gewoonlijk heel lekker en verzekerden ons van een goede nachtrust.

Champagnetoast met Sarah en Alix

Dinsdag 18/08
We zijn al goed aangepast aan de temperatuur en sommige locale gebruiken.
Om 9u00 worden we allemaal verwacht aan de tourbus die ons naar Melaka zal brengen, zo’n 320 km ten zuiden van Kuala Lumpur.

Airconditioned tourbus

Het programma van vandaag bevat heel wat bezienswaardigheden, daar we intussen met 22 personen zijn, komende van de vijf continenten is het wel interessant om een beetje cultuur mee te pikken:
- een bezoek aan de ruïnes van een Portugees fort:  Porta de Santiago
- een copie van het Melaka Palace waar de sultans verbleven,
- de St.- Paul church,
zijn een paar van de prachtige zaken die we gezien hebben.

Kleine maar sterke riksjasbestuurder.

’s Middags werden we met riksjas naar “the Chicken Ball Rice Shop” gebracht waar de lunch werd geserveerd. De naam alleen al doet je je wenkbrauwen fronsen doch het eten was zeer lekker. (wel very, very hot!)

In de namiddag hebben we nog enkele musea bezocht die zeker de moeite zijn om een beeld te krijgen van de geschiedenis van het land, dat pas in 1957 onafhankelijk geworden is.

Deze avond hebben we, na een  ’shoppingtrip’ naar het center van Kuala Lumpur’s origineel China Town – de winkelstraat die nooit sluit, waar de goederen wel klinkende namen hebben doch voor een appel en een ei aangeboden worden – afgesloten met een lekker smakende cocktail.

Time for cocktails

Maandag, 17/08

Na een uitgebreid ontbijt (eitjes, toast, wafeltjes, koffie, yoghurt, fruit …) iedereen richting bus voor een eerste ‘tour of Kuala Lumpur’.

Een eerste ‘attractie’ was de ‘Butterfly Garden’.  Een tuin met heel veel verschillende soorten vlinders, alle maten en kleuren, en sommige vlinders durven het aan om op je hand of op je hoofd te komen zitten.

Naast de vlinders is er een heel assortiment aan kevers en spinnen te ontdekken, de ene al wat meer angstaanjagend dan de andere.

Na de vlinders een beetje geschiedenis met een bezoekje aan het ‘National Museum’.

Het middageten was een ‘specialleke’, ‘Lunch on Bananaleaf’ : je krijgt een bananaleaf als bord, daarop worden een paar scheppen rijst geplakt, verschillende soorten groenten,vlees en vis, o.a. kip, rundsbrokjes, inktvisringetjes, boontjes, paprika enz… dit alles met verschillende sausjes, de ene al wat pikanter dan de andere, alles werd doorgespoeld met cola, water, limonade of lekkere mango lassi.  Het leuke hier is dat je gerust met je vingers kunt eten en je mag er zeker van zijn, het was echt om duimen en vingers af te likken.  Indien mogelijk zeker nog eens voor herhaling vatbaar volgende week.

Na de lunch, (er is echt geen tijd voor een siësta), gaan we richting Batu Caves.
Nadat je eerst 272 treden moest overwinnen en het echt wel overwinnen, want de temperatuur was ondertussen toch wel opgelopen tot zo’n 35°, kom je boven in een grot terecht. Deze grot is 400 meter lang en 100 meter hoog en werd in 1892 ontdekt. Het is de heilige plaats (grot) van de Hindoes in Maleisië.

Wie de ‘stoere’ wil uithangen, kan zich laten vereeuwigen met een boa rond zijn nek, ik vond het al stoer genoeg om in de verzengende hitte al die trappen te doen, de slang zal voor een volgende keer zijn .

Richting King’s Palace nu:
Daar waren we getuige van de ‘changing of the guards’ en dat is altijd wel een mooi schouwspel.
Tussendoor even vermelden dat er toch redelijk wat mensen rondlopen met een mondmasker, de meesten met een heel gewoon wit-papieren ding, maar sommigen hebben er toch werk van gemaakt.

Na King’s Palace ging het richting Buddhist Temple. Uit eerbied voor de Boedhistische goden wordt er verwacht dat je je schoenen afdoet, ’t is dan het uitgelezen moment om eens te kijken of er geen paar tussen zit dat je aanstaat en dat zou passen, vooral als je aan de andere kant van de wereld zit, zou het wel eens kunnen dat je schoenen ziet die je in België niet onmiddellijk in de schoenwinkel tegenkomt .
In deze tempel kun je je geluk beproeven: een hoop (genummerde) stokjes in je handen nemen en dan allemaal tegelijk laten vallen in bak gevuld met zand, het stokje dat boven blijft ‘drijven’, het schuifje met hetzelfde nummertje opendoen en een papiertje uithalen : hierop vind je dan een glimp van wat je in de nabije toekomst kunt verwachten …

Als afsluiter van deze eerste tour, namen we lift naar de top van Menara KL (KL Tower), in één minuut zoef je van de groundfloor naar de top van deze toren.  Hier heb je (normaal gezien) een mooi vergezicht op de stad en omstreken.  Spijtig voor ons hangt er de laatste weken redelijk wat smog in de lucht, dus het vergezicht was iets minder ver dan we gehoopt hadden.

Net toen we de KL Tower verlieten, barstte er een onweer los…We moesten een sprintje trekken naar de bus, kwestie van toch een ietsie pietsie droog te blijven.  De hevige regenbui zorgde er ook voor dat de rit naar het centrum ontaarde in een niet te voorspellen traffic jam: ongeveer anderhalf uur om zo’n kleine vijf km te avanceren…

Pizza dinner was voorzien in de Suria KLCC @ Chinoz On The Park, hier hadden we dan een spectaculair zicht op de fantastisch mooi verlichte Petronas Twin Towers.  (het weer was ondertussen weer helemaal opengetrokken, want anders is er van een spectaculair zicht natuurlijk geen sprake)
Wij Belgen,mogen dan denken dat we in het ‘bierland’ wonen, een ‘beertower’  heb ik bij ons nog nergens gezien.

nog nergens gezien bij ons

Het werd dan wel zo stilaan tijd om ons bedje op te zoeken, want van vrijdagmorgen tot zondagavond was er van slapen niet zoveel in huis gekomen, vrijdagavond zijn we nog op verjaardagsbezoek geweest, zaterdag de hele dag in het vliegtuig, zondagmorgen geland in KL en onmiddellijk de stad gaan verkennen, eerste shopping gedaan in Central Market.

In Central Market vind je van alles en nog wat: kleren, gadgets, waaiers, voedsel, drank, tot zelfs fish doctors…geweldig, fantastisch, schoenen uit en je voeten in een grote gevulde tank met water en vissen …en die vissen komen gewoon de dode huid van je voeten ‘knabbelen’… en kietelen dat dat doet, onvoorstelbaar, maar na een tiental minuutjes ben je van je eelt verlost en voelen je voeten zo zacht als een babyvelletje.

niet te doen ...

We vroegen ons wel af of dit ook in België of in Europa zou kunnen, met tien verschillende mensen (dus een twintigtal voeten) allemaal samen in dezelfde bak met water met een hoop vissen (en het zijn er zeker een tweehonderdtal) en die vissen knabbelen aan je voeten en je mag er zeker van zijn dat er toch wel wat huidcellen en losse velletjes in dit bad ronddobberen shock

Oh ja, heb ik al gezegd dat het hot, hot, hot is hier in Kuala Lumpur…

Deze morgen om 6u30 zijn we veilig en wel geland en werden we warm onthaald door mijn broertje. De temperatuur is momenteel 25°, luchtvochtigheid 75% dus na de rit van een uur naar het hotel is een frisse douche precies wat we nodig hebben.

Vandaag is het nog rustig, tijd om te klimatiseren en een korte verkenning van Kuala Lumpur. Vanaf morgen zijn er diverse activiteiten en excursies voorzien.

Familiefoto bij aankomst in KLIA

Wat is er moeilijk voor een vrouw tijdens het inpakken? Inderdaad, keuzes maken. Wat heb ik? Wat heb ik nodig? Wat neem ik mee? Luce heeft in de loop van vorige week al een eerste poging ondernomen en zowat vanalles klaargelegd om te kunnen kiezen.

Eerste poging

Deze week heeft ze wat nagedacht, gesorteerd, gewikt en gewogen, waardoor de helft terug in de kast verdween.

Definitieve keuze

Vanmorgen ben ik dan eventjes gaan ‘helpen’ om de definitieve keuzes te bepalen.

Het resultaat is uiteindelijk geworden dat we veel, héél veel ruimte over hebben om ‘allerhande stuff’ van ginder mee te brengen.

Is dat nu een voordeel of niet? Dat hou ik ‘momenteel’ nog even in beraad.

Meer heb ik niet nodig !

Gelukkig was het voor mij wel wat eenvoudiger om in te pakken. Enkele broeken, T-shirts, ondergoed, sokken en that’s it.
Indien ik wat tekort kom, zal ik daar wel iets bijkopen.

electronicaspullen

Daarnaast hebben we natuurlijk ons pakket ‘electronica’ dat we steeds meenemen. Fotocamera’s, video, Gsm, notebook met luidsprekertjes, en de respectievelijke bedrading, opladers enz..

We mogen gerust zijn, bij het vertrekken zullen ze ons zeker geen bagageovergewicht kunnen aanrekenen.
Hoe dat zal zijn bij de terugkeer ???

Morgenvroeg zal het eventjes op de tanden bijten zijn, maar lang zal dat niet duren.
We zullen zeker genieten van alle momenten, en zullen ons best doen om jullie regelmatig hieraan te laten deelnemen.