Yves en Luce op avontuur

Over gevangenen, Tamaanse duivels, en verloren kerstgevoel.

Donderdag 19 december, een dag die ons zeker zal  bijblijven, alleen al door de temperatuur van 37°C.
Deze dag starten we met een rondrit op de hop-on/hop-off bus. Zo komen we voorbij de ‘hilights of the city’ en kunnen we gemakkelijker een keuze maken welke we later een bezoekje brengen. Gelukkig begint de tour al om 10 uur zodat we de hoogste temperatuurmoment van de dag niet op het open bovendek hoeven door te brengen. Zoals verwacht zijn sommige plaatsen interessanter dan andere, maar Luce heeft een lichte voorkeur voor de winkelstraten. Op de middag is het meest aangewezen om in de airconditioneerde winkels rond te lopen dan in de brandende zon, dus is de keuze eenvoudig.

‘s Namiddags rijden we dan even naar de top van ‘Mount Wellington’, de berg die uitsteekt boven de stad Hobart. Van daaruit hebben we een uitstekend panorama over de tweede oudste stad van Australië. Hier is het niet alleen 15°C graden koeler dan in het dal, er is natuurlijk ook veel meer wind, wat zorgt voor mijn eerste verkoudheid deze trip.
Voor het diner hebben we gekozen voor een gezellig visrestaurantje waar we genieten van oesters, lekker bereide vis en heerlijke wijn en plaatselijk bier.
Na deze hete en vermoeiende dag is er niet veel nodig om ons in een diepe slaap te brengen.

Vrijdag 20 december, dierendag!
Eén van de redenen voor ons verblijf in Tasmanië, is de Tasmaanse Duivel! Dit kleiner dan verwacht beestje heeft een stevige reputatie die we wel eens wilden bekijken. Aangezien deze potentieel gevaarlijke carnivoor nog maar weinig in het wild voorkomt, bezoeken we het Bonorong Wildlife Sanctuary in Brighton. Daar worden gewonde en verweesde dieren verzorgd en nadien, indien mogelijk, terug in het wild uitgezet.
Bij de eerste stappen in het park worden we al verwelkomd door de kangoeroes en walibis die we uit de handpalm kunnen voeden. Verderop zijn dan de Tasmanian devil en de koala’s, emu’s, wombat’s, enz..
Het nobele werk van deze verzorgers is zeker het bezoek waard.
De volgende halte is ‘Bruny Island’ alwaar we hopen om enkele pinquins te zien. De hele rit ernaartoe is op zich al een belevenis want na de overzettocht is 80% van de weg in gravel in plaats van asfalt.  Helemaal onderaan het eiland staat een vuurtoren van waaruit men meestal wat pinquins kon spotten. Helaas waren ze waarschijnlijk, net zoals wij net op vakantie, wij hebben er jammer genoeg geen gezien.
Op de terugweg hebben we dan een kleine pitstop gemaakt, waar we een lekkere ‘scallop pie’ gegeten hebben. Dit is een portie Sint Jacobsvruchten met currysaus in bladerdeeg gebakken. Heel lekkerrrrr.
Terug in Hobart sluiten we de avond af in een gezellig plaatselijk grillrestaurant waar we verrast worden door een serveuze uit Aarschot! Zij was blij om even haar moedertaal te horen en te kunnen spreken.

Zaterdag 21 december, onze laatste volledige dag in Tasmanië.
De zaterdagmarkt is gezellig druk onder de dragelijke 18°C. Veel kraampjes met ambachtelijke spullen, voornamelijk uit hout waardoor we deze niet kunnen meenemen. Toch vindt Luce enkele opmerkelijke spulletjes die ons later nog zullen doen herinneren aan deze plaats.
Na de middag rijden we de bijna 100 km verre rit naar “Port Arthur’. In deze ruïne van de voormalige gevangenis leren we  het verhaal van de duizenden gevangenen die hier hun tijd moesten uitzitten. Er waren echter ook wat ‘positieve’ kanten aan deze instelling aangezien hier de eerste zorgen voor de ‘geesteszieken’ en de … werden opgestart in 1853. De gids leidt ons door de geschiedenis en als afsluiter varen we nog een rondje door de baai langs het ‘dodeneiland’ waar alle gestorvenen begraven liggen.
Deze laatste avond in Tasmanië sluiten we af met een diner in hetzelfde restaurant als gisteren.
Zondagmorgen is het inpakken, uitchecken en de dag brengen we door met een bezoek aan het Tasmanian Museum. Hier wordt de geschiedenis van dit eiland mooi weergegeven en ook een gedeelte oude en moderne kunst.

Op de middag eten we een lichte lunch in een restaurantje met zicht op de haven waarna we een wandeling in de stad maken om de kerstsfeer te zoeken want eigenlijk hebben we deze nog steeds niet echt gevoeld.
De warmte en de weinige voorkomende kerstbomen zoals wij ze kennen zijn daar wel enigszins de oorzaak van.
’s Avonds nemen we dan de vlucht terug naar Sydney, waar we opgewacht worden door mijn twee oudere zussen, die gisteren met 13 uur vertraging zijn toegekomen.

Advertenties

22 december 2013 - Posted by | Australië, Tasmanië |

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: